یک شروع تازه/ نگاهی به فیلم «قسم»

منتشر شده در 19 مرداد 1398
یک شروع تازه/ نگاهی به فیلم «قسم»

پس از تجربه ناامیدکننده «گینس»، محسن تنابنده با «قسم» شروعی تازه در سینمای ایران دارد.

 

علی رضایی: «قسم» یک فیلم جاده‌ای است. برای تماشایش باید صبور بود. شخصیت زیاد دارد و قصه دیر راه می‌افتد. فیلم پرگوست، دیالوگ زیاد دارد و همین می تواند تماشاگر را خسته و دلزده کند. اما آنچه «قسم» را سر پا نگه می دارد، فضای واقع گرا و داستان تازه و ملتهب آن است. قصه‌ای که قطعاتش مانند پازل، اندک اندک کنار هم قرار می گیرند و در نهایت به یک فاجعه بزرگ ختم می شوند. تنابنده به خوبی این روند فروپاشی را نشان داده است. شخصیت اصلی فیلم (مهناز افشار) بسیار خوب طراحی شده، بازی خوب افشار کمک کرده تا این شخصیت و دلواپسی‌هایش برای مخاطب قابل باور باشد.

 

«قسم» فیلم جاه طلبانه‌ای است. در سینمای تکراری این روزها، در سینمای تقلیدی اجتماعی، فیلمی است که موضوعی کمتر دیده شده دارد و این موضوع جذاب را در لابلای روابط انسانی (در قالب یک خانواده) مطرح می کند. «قسم» با فاصله گرفتن از ابتذالی که بر «گینس» حاکم بود، تبحر تنابنده را در روایت و کارگردانی نشان می دهد. جایی که تجربه «پایتخت» به کارش آمده، او را در بازی گرفتن از بازیگران و فضاسازی کمک کرده است. «قسم» در کارنامه سازنده‌اش یک شروع تازه است. تنابنده حالا می‌تواند فراتر از نام سیروس مقدم یا رضا عطاران، هویت خود را به عنوان کارگردان و نویسنده تثبت کند. حتی حضور اندکش در نقشی کوتاه اما مهم در «قسم» نشان دهنده اعتماد به نفس او است. او حتی به عنوان بازیگر، جایگاهی فراتر از «پایتخت» محبوب، جستجو می‌کند.